וַיֹּ֤אמֶר דָּוִיד֙ לְכָל־הַקָּהָ֔ל בָּֽרְכוּ־נָ֖א אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וַיְבָרֲכ֣וּ כָֽל־הַקָּהָ֗ל לַיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י אֲבֹֽתֵיהֶ֔ם וַיִּקְּד֧וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲו֛וּ לַיהוָ֖ה וְלַמֶּֽלֶךְ׃
און דוד האָט געזאָגט צו דער גאַנצער אײַנזאַמלונג: לױבט נון ה׳ אײַער גאָט. און די גאַנצע אײַנזאַמלונג האָט געלױבט ה׳ דעם גאָט פֿון זײערע עלטערן, און זײ האָבן זיך גענײַגט און זיך געבוקט צו גאָט און צום מלך.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.